Pokłosie kolędowe26

sobota, 07-02-2026

Dziś wygłaszam tzw. „pokłosie kolędowe”, czyli podsumowanie kolędy.

1. KOLĘDA – ogólna charakterystyka

Pamiętamy, że odwiedzamy już trzeci rok, w każdym roku tylko połowę parafii. Za rok druga połowa, czyli zamkniemy wtedy drugi cykl tzn. 24-25 oraz 26-27

Ogólnie parafianie przyjęli życzliwie taką formułę, bo jest nas tylko dwóch księży. Dawniej było trzech lub dwóch wikariuszy.

Nie zmieniliśmy zasady, czyli od początku, ewangelicznie: „Szukać zagubionych” – Odwiedzaliśmy wszystkich, którzy otworzyli drzwi swoich mieszkań i domów. Niestety dużo nas nie przyjęło.

Ktoś nie wiedział. Ktoś inny odwrócił się od Kościoła. Po zmarłej osobie na razie mieszkanie jest puste. Niektórzy młodzi już inaczej żyją.

Pewnie jest wiele przyczyn i powodów…

1. Statystyka

• Niektóre tematy kolędowe

• Czy będzie więcej księży?
• Mało ministrantów, dobrze, że są starsi, honorowi
• Dobrze, że ksiądz przyszedł, wybierałam się do kancelarii w sprawie moich nieochrzczonych dzieci
• Chłopiec zagrał kolędę na organach, dziewczynka sama zaśpiewała kolędę
• „nie, nie przyjmujemy; nie, nie życzymy sobie” – zdarzało się od czasu do czasu
• Oj, nie wiedzieliśmy, ale proszę wejść, pomodlimy się
• Modlitwa do Św. Michała Archanioła powinna być po Mszy św. – powiedziała jedna pani – rzeczywiście, tak jest bardziej prawidłowo; dziękujemy za przypomnienie i wprowadzamy zmianę: od teraz będzie po Mszy św. tzn. po błogosławieństwie
• Ładnie przygotowane mieszkanie, stół
• W jednym domu szukałem krzyża pytając: To w którą stronę mamy się zwrócić do modlitwy
• Dużo nieobecnych tzn. mieszkania zamknięta
• Wielu jest zainteresowanych życiem parafii i dobrze się orientują – to miłe i właściwe
• Zdarzyło się wśród pytań – pytanie dogmatyczne – bardzo głębokie
• Z ulic granicznych mieszkańcy uczęszczają do innej (sąsiedniej) parafii – nie walczymy z tym, choć przypominamy, że tam, gdzie mieszkamy, tam jest moja parafia i wspólnie budujemy żywą wspólnotę Chrystusowego Kościoła
• Bardzo wielu nie chodzi regularnie do kościoła, czasami ktoś tłumaczył, że chodzi do innej parafii lub ogląda w telewizji
• „Jesteśmy wdzięczni i dumni, że już była trzecia Wigilia dla samotnych i Bezdomnych. Bardzo dziękujemy za ten pomysł.
• Biblia na stole, dekoracja, odświętny charakter – pięknie
• Nowy porządek Mszy św. w niedziele zdecydowanej większości odpowiada – to dobrze
• Kiedy wróci i czy wróci Godzina Miłosierdzia w czwartek? – tak, wraca od lutego; my też się cieszymy, bo duża grupa przychodziła na Adoracją i spowiadała się
• Brak dzieci i młodzieży podczas kolędy – czy rzeczywiście jesteśmy parafią seniorów?
• Dobrze, że są siostry – roraty, różaniec, adoracja, schola, a jakie ładne bukiety kwiatów przy ołtarzu i dekoracje okolicznościowe; i dobrze, że siostry w tygodniu są rano i czytają oraz śpiewają
• Sala Spotkań rzeczywiście jest potrzebna – dużo się dzieje dobrego
• O jak dobrze, że spłaciliśmy kredyt…, ale możemy jeszcze coś ufundować wspólnymi siłami, np. odnowić mechanizm do dzwonów
• Jak księża sobie radzą, bo jest was dwóch i jeszcze ksiądz biskup dał w opiekę Żarską Wieś?
• A kiedy będzie można obejrzeć nowe schody na chór i czy będzie otwarty? (tak, choć musimy uważać z dziećmi, by nie było jakiegoś zamieszania
• Smutno było, że ksiądz nie przyszedł w tamtym roku – ale rozumiemy – witamy serdecznie
• Młody człowiek: „Ja codziennie się modlę do Boga ale w niedzielę rzadko jestem w kościele” – podejmowaliśmy rozmowy i zachętę

1. Podziękowanie

„Bóg zapłać” za ofiary składane przy tej okazji. Zostaną podzielone wg zasad, obowiązujących w naszej diecezji, czyli część dla Legnickiej Kurii Biskupiej, część dla Wyższego Seminarium Duchownego, część dla parafii i część dla księży.

Razem z ks. Piotrem, mówimy: „Bóg zapłać” za ten czas i spotkania w waszych domach i mieszkaniach.

  Ministranci z otrzymanych pieniędzy podzielili się z chorym kolegą – ministrantem, na rehabilitację – „Bóg zapłać”

Oby nasz Patron, św. Bonifacy, miał nas nadal w swojej opiece i wypraszał u Pana Boga potrzebne łaski.

1. Niedzielne Słowo Życia

Z dzisiejszej Ewangelii: „Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami:

«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.” Mała refleksja:

- przy Jezusie były tłumy; - Jezus nauczał ich o Królestwie Bożym; - można być błogosławionym, czyli szczęśliwym, tzn. przyjąć drogę błogosławieństw, iść wiernie za Jezusem

- Jezu, pomóż, mi każdego dnia, być przy Tobie, słuchać Ciebie i żyć wg Twojej Ewangelii.

Panie Jezu w Tobie jest nasza ufność.

To my „pielgrzymi nadziei”, którzy są i stają się uczniami-misjonarzami

Wygłoszone podczas wszystkich Mszy św.

w niedzielę 1 lutego 2026 roku.

Ks. Maciej Wesołowski – proboszcz